وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشَاءُ أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ ( 155 )
موسى براي وعده گاه ما از ميان قومش هفتاد مرد را برگزيد . چون زلزله آنها را فرو گرفت ، گفت : اى پروردگار من ، اگر مىخواستى ايشان را ومرا پيش از اين هلاك مىكردى . آيا به خاطر اعمالي كه بيخردان ما انجام دادهاند ما را به هلاكت مىرسانى ؟ واين جز امتحان تو نيست . هر كس را بخواهى بدان گمراه مىكنى وهر كس را بخواهى هدايت . تو ياور ما هستى ، ما را بيامرز وبر ما ببخشاى كه تو بهترين آمرزندگانى . ( 155 )