420
در يكى از عيدها فرمود : عيد از آن كسى است كه روزهاش پذيرفته شده و نمازش را پاداش دادهاند . هر روزى ، كه در آن روز ، خدا را معصيت نكنى ، تو را روز عيد است .
421
و فرمود ( ع ) : بزرگترين حسرتها ، در روز قيامت ، حسرت كسى است كه در نافرمانى خداوند ، مالى گرد آورد و ديگرى آن را به ارث برد و در راه خداى سبحان انفاقش كند و به بهشت رود و آن مرد نخستين را به سبب آن به دوزخ برند .
422
و فرمود ( ع ) : زيانكارترين مردم در داد و ستد و نوميدترين آنها در سعى و كوشش مردى است كه جسم خود را در طلب مال فرسوده سازد و قضا او را در رسيدن به خواستهايش يارى نكرده باشد ، پس حسرت زده از دنيا برود و با بار گناهانش به سراى ديگر در آيد .
423
و فرمود ( ع ) : روزى بر دو گونه است : يكى آنكه او تو را طلب مىكند و ديگرى آنكه تو در طلبش هستى . هر كه دنيا را طلب كند ، مرگ در طلب اوست تا از دنيا بيرونش برد و هر كه آخرت را طلب كند ، دنيا او را طلب كند و روزيش را بتمامى به او رساند .