415
و فرمود ( ع ) : هر كه باطن خود را نيكو سازد ، خداوند هم ظاهرش را نيكو جلوه دهد . هر كه براى دينش كار كند ، خداوند كار دنيايش را كفايت كند و هر كه رابطهء خود را با خدا نيكو گرداند ، خداوند ، رابطهء او را با مردم نيكو گرداند .
416
و فرمود ( ع ) : بردبارى پرده اى است ، پوشنده و عقل ، شمشيرى است برنده . پس عيبهاى اخلاقت را به بردبارى بپوش و با هواى نفست به نيروى عقلت پيكار نماى .
417
و فرمود ( ع ) : خدا را بندگانى است كه نعمت خود را ويژهء آنها كرده است تا مردم را سود رسانند . اينان تا زمانى كه به مردم انفاق مىكنند نعمتهايشان در دستهايشان باقى است و چون نعمت خود را از مردمان دريغ داشتند ، خداوند نعمتش را از آنان مىستاند و به ديگرى مىدهد .
418
و فرمود ( ع ) : آدمى را به دو خصلت اعتماد نشايد ، يكى تندرستى و يكى توانگرى . چه بسا هنگامى كه او را تندرست مىبينى ، بناگاه ، بيمار شود و هنگامى كه او را توانگر مىبينى ، بناگاه ، فقير گردد .
419
و فرمود ( ع ) : هر كه نياز خود را با مؤمنى در ميان نهد ، گويى كه با خدا در ميان نهاده است و هر كه حاجت خود را به كافرى برد ، گويى كه از خداى گله كرده است .