تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 999

مساهمون:

ص٩٩٩

392

و فرمود ( ع ) : چشم زخم راست است و افسون راست است و سحر راست است و تفأل راست است . فال بد زدن راست نيست . سرايت بيمارى از يكى به ديگرى راست نيست . بوى خوش بيمار را بهبود بخشد و عسل بيمارى را بهبود بخشد و سوارى بيمارى را بهبود بخشد و نظر به سبزه بيمارى را بهبود بخشد .

393

و فرمود ( ع ) : موافقت با مردم در خلق و خويشان ، سبب ايمنى است از آسيبشان .

394

به يكى از مخاطبان خود كه سخنى بر زبان آورد ، كه چون اويى از گفتن چنان سخنى حقيرتر مىنمود ، فرمود : هنوز پر بر نياورده پريدى ، و در كرّگى بانگ كردى . رضى گويد : در اين عبارت « شكير » نخستين پرهاى پرنده است ، پيش از آنكه قوت گيرد و محكم شود . و « سقب » كرهء شتر است زيرا شتر تا بزرگ نشود ، بانگ نكند .

395

و فرمود ( ع ) : كسى كه به كارهاى گوناگون مىپردازد ، چاره سازيهايش كارسازش نتواند بود .