تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 997

مساهمون:

ص٩٩٧

387

و فرمود ( ع ) : از دنيا همان را برگير كه نزد تو آيد و از آنچه روى از تو بر مىتابد ، روى برتاب . اگر چنين نتوانى ، اندازه نگه دار .

388

و فرمود ( ع ) : چه بسا ، سخنى كه از حمله اى كارسازتر افتد .

389

و فرمود ( ع ) : هر چه بدان اكتفا توان كرد ، همان كافى است .

390

و فرمود ( ع ) : مرگ ، آرى . خوارى و پستى ، نه . به اندك ساختن و دست به سوى اين و آن دراز نكردن . آن كس كه اگر بنشيند ، چيزى به دستش نيايد ، اگر هم بايستد چيزى ندهندش . روزگار ، دو روز است ، روزى كه به زيان توست و روزى كه به سود تو است . روزى كه به سود توست ، سرمست مشو و روزى كه به زيان توست ، شكيبايى ورز .

391

و فرمود ( ع ) : فرزند را بر پدر حقى است و پدر را نيز بر فرزند حقى . حق پدر بر فرزند اين است ، كه فرزندش در همه حال ، فرمانبردار باشد و مگر در معصيت خداى سبحان و حق فرزند بر پدر اين است ، كه براى او نامى نيكو برگزيند و نيكو ادبش كند و قرآنش بياموزد .
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 997 | خطب الإمام علي ( ع ) / عبد المحمد آيتى