نيايش دوم [ 1 ]
حمد و سپاس خداوندى را كه بر ما منّت نهاد و پيامبر خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به رسالت بر ما فرستاد . اين نعمت ويژهء ما بود و امتهاى گذشته كه در قرنهاى پيشين مىزِيستند بىبهره از آن بودند .
اين همه برآمده از قدرت اوست كه ناتوان نبوَد در هر كار هر چند سترگ بُوَد و فرو نگذارد هيچ كارى را هر چند خرد بُوَد .
پس ما را خاتمِ همهء آفريدگان قرار داد و گواهان بر منكران . و به كَرَمِ خود شمارِ ما را از آنان كه شمارشان فرو كاست فزونى بخشيد .
بار خدايا ، بر محمد كه امين وحى توست ، برگزيده از ميان آفريدگان توست ، دوست مخلص از ميان همهء بندگان توست ، آن امام رحمت و پيشواى خير و كليد بركات ، درود بفرست ، آنسان كه او جان خويش در فرمان تو نهاد و جسم خويش به راه تو هدف تير بلا گردانيد و در دعوت به دين تو با خويشاوندان خود آشكارا خصومت ورزيد و براى خشنودى تو با خاندان خويش به پيكار برخاست و تا دين تو را زنده دارد ، پيوند از خويش و پيوند ببريد . نزديكان انكار پيشه را از خود دور داشت و دوران دعوتپذير را به خود نزديك ساخت . در راه تو با بيگانگان دوستى ورزيد و با نزديكان دشمنى . و تا حق رسالت تو بگزارد ، خويشتن را به رنج افكند . جان خويش در بوتهء تعب نهاد تا به كيش تو دعوت كند . خويشتن به كار داشت تا امت را اندرز دهد . به ديار غربت رخت كشيد و موطن مألوف و زادبوم و سراى انس خود رها كرد ، تا دين
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است . پس از حمد و سپاس خداوندى ، بر محمد رسول اللّه ( ص ) درود مىفرستد .