نيايش چهل و پنجم [ 1 ]
اى خداوندى كه در برابر نعمتهايى كه بندگانت را ارزانى مىدارى به پاداشت رغبتى نيست .
اى خداوندى كه از بخشيدن پشيمان نمىشوى .
اى خداوندى كه پاداش عمل بنده را نه برابر عمل ، بلكه بيش از آن مىدهى .
نعمتت بىهيچ سابقه است و عفو تو بر مقتضاى فضل و احسان توست و عقوبتت بر آيين عدالت است و هر چه تقدير كنى خير ما در آن است .
اگر عطا كنى ، عطاى خويش به منّت نياميزى و اگر منع كنى ، منع كردنت نه از روى ستم باشد .
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است در وداع ماه رمضان .