پاداش نيك دهى كسى را كه سپاست گويد ، با آنكه تو خود او را سپاس گفتن الهام كردهاى .
جزاى خير دهى كسى را كه تو را بستايد ، با آنكه تو خود او را ستايشگرى آموختهاى .
عيب كسى را مىپوشى كه اگر مىخواستى ، رسوايش مىساختى .
به كسى عطا مىكنى كه اگر مىخواستى ، عطا از او باز مىگرفتى . و آن دو يكى در خور آن بود كه رسوايش كنى و يكى سزاى آن بود كه عطاى خويش از او بازگيرى . ولى تو اى خداوند ، كار خود بر تفضل بنا نهادهاى و قدرت خود را بر گذشت از گناهان جارى داشتهاى .
با آنان كه تو را عصيان كنند ، با بردبارى روياروى شوى و آنان را كه آهنگ ستم بر خود كنند ، مهلت دهى . آرى اى پروردگار من ، مهلتشان دهى و با آنان مدارا كنى ، باشد كه به سوى تو باز گردند ، و چارهء كارشان به توبه سپارى ، تا آن كه بايد هلاك شود به خلاف رضاى تو در مهلكه نيفتد و آن كه از نعمت تو مست غرور شده و طريق شقاوت در پيش گرفته بدبخت نگردد ، مگر آنگه كه ديگرش عذر نماند و حجت بر او تمام شود . همهء اينها از روى كرم و عفو توست اى خداى بخشنده و سودى است كه از عطوفت تو حاصل گردد ، اى خداى بردبار .
اى خداوند ، تويى كه در عفو به روى بندگانت گشودهاى و آن را توبه ناميدهاى . و براى رسيدن به اين در ، آياتى را كه بر پيامبرت وحى كردهاى راهنما ساختهاى ، تا كسى آن در گم نكند ، كه تو اى خداوندى كه بزرگ و متعالى است نام تو ، خود گفتهاى : « به درگاه خدا توبه كنيد ، توبهاى از روى اخلاص باشد كه پرودگارتان ، گناهانتان را محو كند و شما را به بهشتهايى داخل كند كه در آن نهرها جارى است . در آن روز ، خدا پيامبر و كسانى را كه به او ايمان آوردهاند فرو نگذارد ، و نورشان پيشاپيش و در سمت راستشان در حركت باشد . مىگويند : اى پروردگار
الصحيفة السجادية (فارسى) — صفحة 281
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٢٨١