نيايش سى و پنجم [ 1 ]
حمد خداوند را رضا به قضاى خداوندى را . شهادت مىدهم كه خداى يكتا روزيهاى بندگانش را به عدالت تقسيم كرده و با همهء بندگانش به فضل و احسان رفتار كند .
بار خدايا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا به آنچه توانگران را عطا كردهاى مفتون منماى و آنان را به آنچه مرا ندادهاى به عجب ميفكن ، تا مباد بر آفريدگانت رشك برم و تقدير تو حقير شمارم .
بار خدايا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او و خاطر من به قضاى خود شاد دار و آنجا كه تقدير توست سينهء من بگشاى و همتى بلند عطا كن و دلم را اطمينانى چنان بخش كه به پايمردى آن اقرار كنم كه قضاى تو جز به خير و نيكى روان نگشته است . اى خداوند ، سپاس مرا به درگاهت بر آنچه مرا ندادهاى افزونتر نماى از سپاس من به درگاهت بر آنچه مرا عطا كردهاى .
اى خداوند ، مرا در امان دار از اينكه به درويشى گمان فرومايگى برم يا به توانگرى گمان فضل و شرف . زيرا شريف كسى است كه فرمانبردارى تو شرافتش بخشيده باشد و عزيز كسى است كه از پرستش تو عزت يافته باشد .
پس بر محمد و خاندان او درود بفرست و ما را از خواستهاى بهرهمند گردان كه پايان نپذيرد و به عزتى يارى ده كه زوال نگيرد و ما را
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است در مقام رضا هنگامى كه دنياداران را مىديد .