تو در پيشگاه تو به تضرع ايستاده و به خشوع چشم بر زمين دوخته و در پيشگاه عزّ تو سر به خوارى فرو داشته و خاضعانه راز دلش را كه تو خود بدان آگاهترى با تو در ميان نهاده و فروتنانه گناهانش را كه تو خود شمارشان بهتر مىدانى يك يك بر مىشمرد . به درگاه تو استغاثه مىكند از واقعهء شگرفى كه بدان گرفتار آمده و تو خود از آن با خبرى و زارى مىكند از عملى ناپسند كه به سبب سرپيچى از حكم تواش رسوا ساخته : همان گناهانى كه لذّات آنها سپرى گشته و شتابان گريخته است و عواقب شومشان باقى است چنان كه گويى هرگز سر رفتنش نيست .
اى خداوند من ، چنين بندهاى اگر به عدل خود عقوبتش كنى زبان به انكار نمىگشايد و اگر عفوش كنى و بر او رحمت آورى عفو و رحمتت را در برابر عظمتت بزرگ نشمارد . زيرا تو آن پروردگار كريمى هستى كه آمرزش گناهان بزرگ را بزرگ نمىشمرى .
اى خداوند ، اين منم كه به سوى تو آمدهام ، مطيع فرمان توام آنجا كه فرمان دادهاى كه بندگانت دست به دعا بر دارند . اينك خواهم به آن وعدهء اجابت كه دادهاى وفا كنى ، كه تو خود گفتهاى : بخوانيد مرا تا شما را اجابت كنم . [ 2 ] بار خدايا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و آن سان كه من در برابر تو به گناه خود اعتراف كردهام ، تو نيز به آمرزش خود مرا بپذير . و آن سان كه خود را در برابر تو پست گردانيدهام مرا از لغزشگاههاى گناه برگير و آن سان كه در انتقام گرفتن از من درنگ كردهاى ، مرا در پردهء رحمت خويش مستور دار .
بار خدايا ، قصد مرا در اطاعت خويش پايدارى بخش و بصيرتم را
هامش
[ 2 ] ادعونى استجب لكم . ( سورهء 40 - آيهء 60
)