نيايش سى و يكم [ 1 ]
بار خدايا ، اى آن كه توصيف واصفان ، وصف كردنت نتواند و اى آن كه اميد اميدواران از تو در نگذرد و اى آن كه پاداش نيكوكاران در نزد تو تباه نگردد . اى خداوندى كه پرستندگان چون از تو ترسند از ديگر كس نترسند و اى خداوندى كه پرهيزگاران چون بيم تو به دل دارند ، بيم كس به دل راه ندهند .
اينجا كه من ايستادهام ، جايگاه كسى است كه بازيچهء دست گناهان است و زمام اختيارش در كف خطاها و لغزشها . شيطان بر او تاخته و چيرگى يافته ، پس ، از روى تفريط ، از انجام هر چه بدان فرمان دادهاى قصور ورزيده و از سر غرور ، هر چه را از آن نهى كردهاى مرتكب شده ، همانند كسى كه گستردگى عرصهء قدرت تو را نمىشناسد يا آنكه احسان تو را در حق خود انكار مىكند . و آنگاه كه ديدهء هدايتش بينا شود و آن ابرهايى كه بصيرتش را فرو پوشانيده پراكنده گردد ، آن ستمها كه در حق خود كرده بر شمرد و در آن خلافها كه در امر پروردگارش مرتكب شده بينديشد . پس عصيان بزرگ خود را به همان بزرگى كه هست بنگرد و خلاف عظيم خود را به همان عظمت كه هست مشاهده كند . آنگاه با دلى پر اميد به تو روى نهد در حالى كه ديده از پشت پاى خجالت بر نتواند داشت . همهء رغبت خويش در تو بسته و تنها اعتمادش به توست . با اميدى كه در دل خود پرورده از روى يقين آهنگ تو كرده و با دلى بيمناك و اخلاصى تمام به درگاه تو روى آورده است . و اگر ديگران طمع در ديگرى بستهاند او جز در تو طمع نبسته ، اگر ديگران از ديگرى هراسناكند او را جز از تو هراسى در دل نيست . بار خدايا ، بندهء
هامش
[ 1 ] دعاى آن حضرت است در ذكر توبه و طلب توبه .