ولى أبو جهل أو را به جبن وترس متّهم كرد وبه جنگ وادارش ساخت ودربارهاش چنين گفت :
« أو با ديدن محمّد ويارانش زهره چاك شده ومىترسد پسرش أبو حذيفة ، كه در سپاه محمّد است ، كشته شود . »
عتبه چون اين نكوهش را از أبو جهل شنيد گفت : اين مصفّر اسْتِه « 1 » خواهد ديد كدام يك از ما از ترس زهره چاك شدهايم ، أو يا من ؟ »
ولذا عتبه اوّلين كسى بود كه به همراه برادرش شيبه وپسرش وليد وارد نبرد وجنگ گرديد .
آغاز تير اندازى دشمن
قبل از ورود عتبه به صحنهء جنگ ، از سوى مشركين تيراندازى آغاز گرديد كه در اثر آن دو تن از مسلمانان به نام « مِهجَع » و « حارثة بن سراقه » روى خاك افتادند ، پيامبر صلى الله عليه وآله با اينكه اجازهء شروع جنگ را به ياران خود نمىداد ، با ديدن اين دو شهيد ، سپاهيان خود را اين چنين تشويق وتشجيع نمود :
« به خدايىكه جان محمّد در دست اوست ، امروز هر يك از شما وارد جنگ شود ودر راه خدا تا پاى جان پايدارى كند ، جايگاه أو در بهشت خواهد بود . »
هامش
( 1 ) . جملهاى زشت وقبيح وشَتْم است .