مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى .
ضمير « أهلكناهم » به مشركان قريش برمىگردد و ضمير
« مِنْ قَبْلِهِ »
به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و يا به قرآن . معناى آيه چنين است : اگر ما مشركان را در دنيا و يا آخرت عذاب كنيم ، بدون اينكه با فرستادن محمّد صلّى اللّه عليه و إله و نازل كردن قرآن حجّت را بر آنان تمام كرده باشيم ، آنها در برابر خداوند دليل آورده ، خواهند گفت : آيا پيش از آنكه كسى را به سوى ما بفرستى كه ما را از نادانى بيرون آورد و آگاهمان سازد و ما را به آنچه تو دوست دارى امر و از آنچه تو نمىخواهى نهى كند ، عذابمان مىكنى ؟ لكن خداوند با فرستادن محمّد صلّى اللّه عليه و إله به همراه معجزات روشن ، تمام بهانههاى آنها را قطع كرد .
قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى .
اين آيه هشدارى است به مشركان كه آنان راه نابودى و انحراف را مىروند و نيز هشدارى است به اينكه عذاب حتمى در انتظار آنان است ، لكن هشدار به گروهى كه جز درآمدها و منافع خودشان هيچچيز ديگر را باور ندارند ، چه سودى دارد ؟