تو فضل و رحمت حقى كه هر كه در تو گريخت . . . ( ص 635 / 6 - 7 )
ثابت قدمان كه راه صحبت پيوست . . . ( ص 956 / 5 - 9 )
جان باشذ و دل سخاى درويش . . . ( ص 451 / 9 )
جان چو روزست و تن ما چو شب و ما به ميان . . . ( ص 547 / 2 - 3 )
جان خذاخوان بمرد جان خذادان رسيذ . . . ( ص 958 / 18 ؛ ديوان كبير ، ج 2 ، ص 199 / 9376 )
جان من طغراى باقى دارذ اندر دست خويش . . . ( ص 725 / 11 - 12 ؛ ديوان كبير ، ج 2 ، ص 297 / 11284 )
جانها دريغ نيست چه جاى كلاه و سر . . . ( ص 895 / 2 - 3 )
جاهلان منكرند علمى را . . . ( ص 302 / 9 - 10 )
جزو درويشند جمله نيك و بذ . . . ( ص 661 / 7 ؛ ديوان كبير ، ج 1 ، ص 247 / 4475 ؛ فيه ما فيه ، ص 76 ، 290 ح )
جنّت مرا بىروى او هم دوزخست و هم عدو . . . ( ص 397 / 2 - 3 )
جوهاست خطرناك بهر سوى مرو . . . ( ص 822 / 9 )
جهانآفرين تا جهان آفريد . . . ( ص 900 / 7 ؛ شاهنامه ، ج 1 ، ص 11 )
چرب و شيرين مىنمايذ پاك و خوش . . . ( ص 293 / 2 - 3 ؛ ديوان كبير ، ج 2 ، ص 161 / 8621 - 8622 )
چشم آلوذه مكن از خد و خال . . . ( ص 39 / 13 - 14 ؛ ديوان كبير ، ج 1 ، ص 168 / 8753 )
چشم كو تا كه جانها بينذ . . . ( ص 161 / 6 - 7 ؛ ديوان كبير ، ج 3 ، ص 39 / 12298 - 12299 )
مناقب العارفين ( فارسى ) — صفحة 1075
مساهمون: أحمد بن أخي ناطور الأفلاكي
ص١٠٧٥