تا دم آخر دمى فارغ نبوذ . . . ( ص 196 / 10 )
تا درين خرقهايم از كس ما . . . ( ص 401 / 14 ؛ ديوان كبير ، ج 4 ، ص 84 / 18516 )
تا كاسهء دوغ خويش باشذ پيشم . . . ( ص 445 / 13 - 14 ؛ رباعيات مولانا ، ص 223 )
تا يك ورق از عشق تو حاصل كردم . . . ( ص 626 / 7 - 8 )
تبريز عهد كردم كه چو شمس الدين بيايذ . . . ( ص 86 / 2 - 3 ؛ ديوان كبير ، ج 3 ، ص 302 / 16965 )
تتار اگرچه جهان را خراب كرد به جنگ . . . ( ص 261 / 10 - 11 ؛ ديوان كبير ، ج 3 ، ص 142 / 14040 )
ترا اى عشق چون شيرى نباشذ عيب خون خوارى . . . ( ص 881 / 11 - 12 )
تنگرى اتدى ناكم آنلر اتدلر . . . ( ص 299 / 2 ؛
ni
خ
deleV natluS irelemuznam e
؟
ckruT
، .
r
؟
sn
،
ul
؟
gorusnaM . M
،
lubnatsI
، 1958 ، ص 21 / 50 نقل از ربابنامه )
تو از شراب مستى من هم ز بوى مستم . . . ( ص 40 / 11 )
توانائى نما چون مىتوانى . . . ( ص 859 / 10 )
تو امن مطلقى و بر نارسيذگان . . . ( ص 255 / 14 )
تو دلا چنان شذشتى ز خرابى و ز مستى . . . ( ص 563 / 6 )
تو ديذه ندارى كه بذو درنگرى . . . ( ص 120 / 10 )
تو شفائى چو بيائى خوش و رو بنمائى . . . ( ص 564 / 2 ، 918 / 10 )
تو صاحب نفسى اى غافل ميان خاك خون مىخور . . . ( ص 496 / 2 - 3 )