طلب آمرزش كن براى مؤمنان ، بدرستى كه خدا آمرزنده و بخشاينده است ) .
و نيز در اكثر دعاها و نمازها و تعقيبات و قنوت نمازها امر شده كه مؤمنين براى يكديگر طلب آمرزش نمايند مخصوصا اين عبارت در بسيارى از آنها مذكور است « اللهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات الاحياء منهم و الاموات » .
و البته استغفار ملائكه و انبياء و اولياء و صلحاء موجب اميدوارى مؤمنان برحمت و عفو و آمرزش پروردگار است ، زيرا دعاء و استغفار اينان يقينا مورد قبول و اجابت است مگر اينكه انسان بواسطه خوض در معاصى خود را از قابليت بيندازد و دعاء و استغفار ايشان شامل حالش نشود .
عنوان چهارم : مهلت دادن معصيتكار ،
چنانچه از كافى از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : بنده چون معصيت از او صادر شود از صبح تا شام او را مهلت دهند اگر استغفار كرد بر او ننويسند ، و نيز از كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : كسى كه عمل زشتى بجاى آورد هفت ساعت از روز به او مهلت دهند ، پس اگر سه مرتبه گفت : « استغفر اللّه الذي لا إله الا هو الحى القيوم » بر او ننويسند .
علاوه بر اينكه بنص قرآن معصيت يكى نوشته شود و عبادت ده برابر
« مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها »
« 1 » و آن هم اگر توبه كند معصيت او محو ، بلكه بحسنه مبدل شود ، چنانچه ميفرمايد :
« إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ »
« 2 » .
و قبولى توبه نيز طبق برهان عقل و نصوص آيات قرآن و اخبار متواتره ثابت و محقق است كه در محل خود ذكر خواهيم كرد .
عنوان پنجم : بشارتى كه در اخبار براى شيعه ذكر شده
و اين اخبار بسيار است و ما بمختصرى از آنها كه در كتب معتبره مانند كافى و امثال آن ضبط شده اكتفاء مىكنيم .
هامش
( 1 ) سوره انعام آيه 161
( 2 ) سوره فرقان آيه 70