( زمانى كه نامههاى اعمال گشاده شود ) و آيه شريفه
« فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً وَ يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً وَ يَصْلى سَعِيراً »
« 1 » ( و اما كسى كه نامه عملش بدست راستش داده شود پس به زودى حساب آسانى از او شود و بسوى اهلش شادمان برگردد ، و اما كسى كه نامه عملش از پشت سرش داده شود ، پس زود باشد تمناى هلاكت كند يا گويد وا ويلاه و به آتش افروخته درآيد ) و آيه شريفه
« فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ »
الى قوله تعالى
« وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ »
« 2 » ( و اما كسى كه نامه عملش بدست راستش داده شود پس بگويد بگيريد و بخوانيد كتاب مرا ، تا آنجا كه ميفرمايد : و كسى كه نامه عملش بدست چپش داده شود پس ميگويد اى كاش نامه عمل مرا نداده بودند ) .
و آيه شريفه
« كَلَّا إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
، الى قوله تعالى
« كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ »
« 3 » ( نه چنين است ، بدرستى كه كتاب نابكاران در سجين و جاى تنگ و سختى است ، تا آنجا كه ميفرمايد :
نه چنين است بدرستى كه كتاب نيكوكاران در عليين و جاى بلند و شرافتمندى است ) .
و آيه شريفه :
« وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً »
« 4 » ( و نامههاى اعمال در دست راست يا چپ اهل محشر نهاده شود ، پس گنهكاران را ببينى درحالىكه ترسناكانند از آنچه در نامه آنهاست و ميگويند واى بر ما اين چه نامهء است كه هيچ كوچك و بزرگ از گناهان را فرو نگذاشته مگر اينكه در شمار آورده است ،
هامش
( 1 ) سوره انشقاق آيه 7 - 10
( 2 ) سوره الحاقه آيه 19 - 26
( 3 ) سوره المطففين آيه 7 - 18
( 4 ) سوره كهف آيه 47