3 - اجماع شيعه بر وثاقت و عدالت و امانت او و تسليم آنان بر نيابت و وكالتش .
چهارم - ابو الحسن على بن محمد سمرى كه بعد از حسين بن روح نوبختى بامر حضرت بقية اللّه ( ع ) بمقام نيابت رسيد و از كافى كلينى و صدوق و غيبت شيخ طوسى و ساير كتب شيعه اخبارى نقل شده كه حسين بن روح امر وصايت را بعلى بن محمد سمرى محول فرمود ، چنانچه از كتاب غيبت شيخ طوسى بسند خود از ابى عبد اللّه احمد بن محمد صفوانى روايت كرده كه گفت : شيخ أبو القاسم « رضى اللّه عنه » ابى الحسن على بن محمد سمرى « رضى اللّه عنه » را وصى خود قرار داد . پس قيام نمود به آنچه أبو القاسم قيام مينمود و چون وفات على بن محمد نزديك شد شيعه نزد او حاضر شده و از وكيل بعد از او و قائم مقام او پرسيدند چيزى در اين باره نگفته و تذكر داد كه مأمور نشده به كسى در امر نيابت وصيت نمايد .
بعلاوه معجزاتى از طرف حضرت حجت بدست وى ظاهر شد از آن جمله در ساعت فوت على بن حسين بن بابويه قمى پدر صدوق خبر داد كه او وفات نموده و همچنين تسليم شيعه بنيابت او خود دليل مستقلى بر مطلب است و شيخ طبرسى بعد از ذكر نواب اربعه فرموده احدى از اينها بامر نيابت قيام نكردند مگر بعد از تنصيص بر نيابت آنها از طرف حضرت صاحب الامر ( ع ) و نصب سابق لاحق را و شيعه نپذيرفتند مگر بعد از ظهور معجزاتى بدست آنها كه دليل بر صدق آنان و صحت نيابتشان بود .
و بالجمله نيابت خاصه به اين چهار نفر ختم و دوره غيبت صغرى بپايان رسيد .
شيخ طوسى در كتاب غيبت از شيخ صدوق از احمد بن حسن مكتب روايت كرده كه گفت : من در سنهء كه شيخ ابو الحسن سمرى ( قدس سرّه ) وفات كرد در بغداد بودم پيش از وفاتش نزد او حاضر شدم توقيعى از طرف حضرت بقية اللّه ( ع ) براى مردم بيرون آورد كه نوشته بود « بسم اللّه الرحمن الرحيم » اى على بن محمد
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 580
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٥٨٠