كسى دروغ بگويد گواهى مىدهم بر جعفر بن محمد كه من از او شنيدم كه فرمود كه مس نميكند آتش جهنم كسى را كه در وقت مردن اعتقاد بولايت ما داشته باشد و بروايت ديگر گفت از آن حضرت شنيدم كه گفت داخل جهنم نميشود احدى از شما و از اين باب احاديث بسيار هست اما احاديث بسيار ديگر هست معارض اين احاديث كه دلالت مىكند بر وقوع عذاب بر مؤمنان فى الجمله چنان كه بعضى گذشت و ابن بابويه و شيخ طوسى بسندهاى صحيح و معتبر از جابر روايت كردهاند كه حضرت باقر فرمود اى جابر آيا اكتفا مىكند كسى كه دعوى تشيع مىكند به همين كه قائل باشد بمحبت ما اهل بيت و اللّه كه نيست شيعهء ما مگر كسى كه بپرهيزد از معاصى و بسيارى ياد خدا و كثرت روزه و نماز و نيكى با پدر و مادر و تعهد نمودن احوال همسايگان از فقرا و مسكينان و قرضداران و يتيمان و راستگوئى حديث و تلاوت قرآن و زبان نگاه داشتن از سخن مردم مگر بنيكى و امينان خويشان و قبيله خود باشند در همه چيز پس جابر گفت يا بن رسول اللّه من احدى از شيعه شما را به اين صفات نمىبينم حضرت فرمود اى جابر براههاى باطل مرو بس است مرد را كه بگويد دوست ميدارم على را و او را امام ميدانم اگر بگويد من دوست ميدارم حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم را و حال آنكه حضرت رسول بهتر است از على و عمل رسول را بجا نياورد و متابعت سنت او نكند آن محبت به او فائده نخواهد بخشيد پس از خدا بترسيد و عمل كنيد از براى تحصيل ثوابها كه نزد خداست ميان خدا و ميان احدى از خلق او خويشى نيست محبوبترين بندگان بسوى خدا و گرامىترين ايشان بر خدا كسى است كه پرهيزكارتر باشد از براى خدا و عملكنندهتر باشد بطاعت خدا به خدا سوگند كه تقرب نميتوان جست بسوى خدا مگر بطاعت او با ما برات بيزارى از آتش جهنم نيست و ما را بر خدا حجتى نيست هر كه مطيع خدا است او ولى ما است و هر كه عاصى خداست دشمن ما است بولايت ما نميتوان رسيد مگر بپرهيزكارى و عمل در خصال از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه نيست شيعه مگر كسى كه عفيف باشد شكم و فرج او از حرام و شديد باشد اجتهاد و سعى او در عمل و اطاعت را خالص گرداند از براى خالق خود و اميد ثواب او و خوف از عقاب او داشته باشد اگر چنين جماعتى را ببينى اينها شيعهء جعفرند و شيخ مفيد در ارشاد و شيخ طوسى در مجالس روايت كردهاند كه حضرت امير در شب ماهى از مسجد بيرون آمد و متوجه قبرستان
شد جماعتى به او ملحق شدند ايستاد و از ايشان پرسيد كه شما كيستيد گفتند ما شيعيان توايم يا امير المؤمنين پس از روى تفرس نظر كرد
حق اليقين ( فارسى ) — صفحة 551
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٥١