بر تو واجب گردانيده قرآن را هرآينه تو را برمىگرداند بسوى معاد يعنى محل عود و احاديث بسيار وارد شده است كه مراد رجعت حضرت رسول است بسوى دنيا .
چهارم موافق قول خدا وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ . . .
لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ
يعنى البته اگر كشته شويد در راه خدا يا بميريد هرآينه بسوى خدا محشور ميشويد منقول است به طرق بسيار كه اين آيه در رجعت است و
سَبِيلِ اللَّهِ
راه ولايت على عليه السّلام و ذريهء او است هر كه ايمان به اين آيه داشته باشد او را كشته شدنى و مرگى هست كه اگر در حيات دنيا كشته شود در راه ايشان در رجعت ايشان برمىگردد تا بميرد و اگر بميرد در رجعت برمىگردد تا در راه ايشان كشته شود و ايضا فرموده است در تفسير قول حقتعالى
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ
هر كه كشته شود مرگ را نچشيده است و البته در رجعت به دنيا برمىگردد تا مرگ را بچشد .
پنجم قول حقتعالى وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
يعنى به ياد آور وقتى را كه گرفت خدا پيمان پيغمبران را كه هرآينه آنچه دادهام بشما از كتاب و حكمت پس بيايد به سوى شما پيغمبرى كه تصديق كنندهء شما باشد البته ايمان بياوريد به آن پيغمبر و يارى كنيد او را گفت آيا اقرار كرديد و قبول كرديد عهد و پيمان مرا گفتند اقرار كرديم گفت گواه باشيد بر يكديگر و من بر شما از گواهانم و در احاديث معتبره بسيار وارد شده است كه اين نصرت در رجعت خواهد بود چنانچه سعد بن عبد اللّه در كتاب بصائر الدرجات از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود يعنى ايمان برسول خدا خواهند آورد و حضرت امير عليه السّلام را در رجعت يارى خواهند كرد پس فرمود به خدا سوگند كه هر پيغمبرى كه خدا مبعوث
گردانيده است از آدم عليه السّلام و هر كه بعد از او است جميع ايشان را برمىگردانند به دنيا تا قتال و جدال كنند در پيش روى حضرت امير عليه السّلام و شيخ حسن بن سليمان در كتاب منتخب البصائر از كتاب واحده از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت امير عليه السّلام فرمود بدرستى كه خداوند عالميان واحد و يگانه و بىمثل و نظير است و منفرد بود در يگانگى و كسى با او نبود پس تكلم نمود بكلمهاى پس آن كلمه را نورى گردانيد و از آن نور محمد را آفريد و مرا و ذريه مرا نيز از آن نور خلق كرده است پس تكلم به كلمه ديگرى نمود از آن روحى بهمرسيد و آن روح را در آن نور ساكن گردانيد و آن نور را در بدنهاى ما ساكن گردانيد پس مائيم روح برگزيدهء خدا و كلمات خدا كه در قرآن ذكر كرده است و بما حجت خود را بر خلق تمام كرده است و ما پيش از خلق اشياء در زير سقفى بوديم از نور سبز در وقتى كه نه آفتاب بود و نه ماه و نه شب بود و نه روز