محدّث ارموى ، براى رشد و بالندگى فرهنگى جامعه خود ، تمام توان و نهايت تلاش خود را به كار برد . او حاصل تلاش‌هاى طاقت فرساى علمى و تحقيقى خود را در اختيار جامعهء علمى قرار مىداد كه الحق بايد اذعان نمود در اين راه ، موفّق بوده است . محدّث ، علاوه بر نوشته‌هاى علمى ، خدمات اجتماعى فراوانى نيز انجام داده كه در ذيل ، به برخى از آنها ، اشاره مىشود : ( 2 ) محدّث در شانزدهم مهر سال 1318 ش ، در تهران به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و عازم تبريز گرديد و در دبيرستان نظام تبريز به تدريس پرداخت ؛ لكن با ورود روس‌ها به آذربايجان در سال 1320 ش ، به تهران مراجعت نمود و به تدريس ادبيات فارسى و عربى در دبيرستان‌هاى پايتخت مشغول شد و همزمان ، مديريت قسمت كتاب‌هاى خطّى كتاب‌خانهء ملّى را برعهده داشت و سپس به دانشگاه منتقل شد و در يازدهم آبان 1335 ش ، با پايهء دهم دبيرى به سِمت دبيرى دانشكده معقول و منقول ، منصوب شد . در سال 1342 ش ، مرحوم محدّث از رسالهء دكترى خود كه تحقيق و تصحيح فهرست منتجب الدين بود ، دفاع كرد و به اخذ درجهء دكترا در رشتهء ادبيات عرب ، نائل شد . محدّث ، پس از سى سال تدريس ( هفده سال در آموزش و پرورش و سيزده سال در دانشكده ادبيات و دانشكده منقول و معقول دانشگاه تهران ) در سال 1348 ش ، به افتخار بازنشستگى رسيد .