شما ) بگردانند .
6 .
أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ
« 1 » ؛ كسانى را كه ايشان مىخوانند ، خودشان وسيلهاى براى تقرّب به پروردگار مىجويند .
7 .
( وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكَ وَ لا يَضُرُّكَ )
« 2 »
؛
و جز خدا ، چيزى را مخواه كه نه سودى به تو مىرساند و نه زيانى .
8 .
وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
« 3 » ؛ چه كسى گمراهتر از كسى است كه معبودى غير از خدا را مىخواند كه تا قيامت هم به او پاسخ نمىگويد .
وهابيان ، با كمال وقاحت ، اين گونه آيات را بر مسلمانانى تطبيق مىدهند كه اعتقادشان در مورد انبيا و صالحان ، چيزى جز اين نيست كه آنان بندگان مقرّب خدا هستند و دعاهايشان مستجاب مىشود و به حاجت انسانِ نيازمند ، به اذن خداوند پاسخ مىدهند .
در پاسخ آنها بايد گفت :
اوّلًا : مصاديق اين آيات مشركان هستند ، به خاطر اعتقاد به ربوبيت بتها و اينكه آنها بدون اذن خداوند
هامش
( 1 ) . اسرا : 57
( 2 ) . يونس : 106
( 3 ) . احقاف : 5