تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حج گزارى ايرانيان به روايت اسناد عثمانى و قاجارى ( فارسى ) — صفحة 215

مساهمون:

ص٢١٥
آنجا نيز تحقيقات مقتضى ايفا شد . با توجه به نتايج اعلام اين رأى متعالى و اطلاعات و همم عليّه ، دستورى در خصوص اين كار فرمايش شود .
DH . MKT 1476 / 68
تاريخ : 26 كانون اول 1303

110 . توقيف سكه‌هاى ايرانى

صورت ضبطيه به تاريخ 18 . ذىالقعده . 1305 باب عالى ، مجلس مخصوص هنگام عزيمت به جانب حجاز ، ده نفر ايرانى به دارالسعادت آمدند . آنان به مقدار 7 و 8 هزار قروش آقچه مرسوم ايرانى كه به قِران تعبير مىشود ، همراه داشتند . اين سكه‌ها به جهت ممنوعيت آن توقيف شده است . اما آقچه‌هاى مذكور در حجاز و بغداد متداول است ؛ بنابراين هنگام حركت مرقومان از اينجا آقچه‌ها بايد به آنها داده بشود و اين آقچه‌ها به صورت امانت نگهدارى شوند . تذكره‌اى با توضيحات لازم از طرف مقام سامىصدارت فرستاده شد . قيمت حقيقى قِران ايران در ولايت بصره و بغداد از طريق اين تذكره متخذ شد . اما بر مبناى مندرجات تذكره سالف‌الذكر مخابره شده ، فهميده شد كه سكه ايرانى ذكر شده ، تنها در موسم حج در حجاز رواج مىيابد و بعد از آن ، حجاج ايرانى در بازگشتشان ، هر مقدار بتوانند جمع كرده ، با خود مىبرند . مطابق تلگراف‌نامه ولايت حجاز آنچه كه در دست اهالى باقى مىماند ، به صرافان فروخته و با آن النگو ، انگشتر و ساير وسايل ساخته مىشود . با اين حال در تسليم قِران‌هاى مذكور به حجاجِ مرقوم تعلل نكنيد ؛ هرچند اين قِران‌ها فقط در بغداد و بصره رواج دارد و منحصر به اين دو شهر هستند . اگر قِران‌هاى حجاج ايران در همين جا « 1 » به سكه عثمانى تبديل نشد ، با
هامش
( 1 ) 1 . دارالسعادت .