العَفاف » « 1 »
يعنى بهترين عبادتها پاكدامنى و پارسايى است .
« نيشابورى » يكى از مورخان نقل كرده است كه : « زينب در فصاحت ، بلاغت ، پارسايى و عبادت همانند پدرش على عليه السلام و مادرش فاطمه عليها السلام بود » « 2 » .
از برخى مورخان ديگر نيز نقل شده است كه : « تهجد و شب زندهدارى زينب عليها السلام در تمام مدت عمرش ترك نشد از حضرت سجاد عليه السلام روايت شده كه فرمود : در شب يازدهم محرّم عمهام زينب را ديدم كه در جامهء نماز نشسته و مشغول عبادت است » . « 3 »
مرحوم « بيرجندى » در « كبريت احمر » مىنويسد : از برخى مقاتل معتبره از امام سجاد عليه السلام نقل شده است كه فرمود : عمهام زينب با تمام مصيبتهايى كه بر او وارد شده بود از كربلا تا شام هيچگاه نوافل خود را ترك نكرد .
همچنين روايت كرده است كه چون امام حسين عليه السلام براى وداع زينب آمد از جمله سخنانى كه به او گفت اين بود كه فرمود :
« يا اخْتاه ! لا تَنْسِني في نافلةِ اللَّيْل »
؛ [ خواهر جان ! مرا در نماز شب فراموش نكن . ]
دربارهء شب عاشوراى زينب عليها السلام در كتاب مثيرالاحزان از فاطمه دختر امام حسين عليه السلام نقل شده است :
« وَ امّا عَمَّتي زَيْنَب فَانَّها لَمْ تَزَلْ قائِمَةً في تِلْكَ اللَّيلَةِ - أي عاشِرَة مِنَ المُحَرّم - في مِحْرابِها تَسْتَغيثُ
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - بانوى شجاع قهرمان كربلا ، ص 61
( 3 ) - رياحين الشريعه ، ج 3 ، ص 61