به دنيا آمده و در آن زمان كودكى خردسال بوده است « 1 » . گذشته از اين ، موقعيّت او در دشمنى با على و اهل بيت عليهم السلام و بلكه با خود پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله آشكار و معلوم است .
او مدّتها از بردن نام پيامبر در خطبههاى نماز جمعه خوددارى مىكرد . وقتى مردم در اين مورد بر او خرده گرفتند ، در پاسخ گفت : من از بردن نام پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله روگردان نيستم ؛ ولى او خاندان بدى دارد كه هر گاه از او ياد مىكنم ، گردنهايشان را مىكشند و من دوست دارم آنها را به زمين بكوبم ( ! ! ! ) .
ناگفته نماند كسى كه از عبداللَّه بن زبير روايت كرده ، مؤذّن خاصّ او ابن ابى مُلَيكه است ، و شرح حالش در ادامه بيان خواهد شد .
عُرْوَة بن زبير
اين داستان را ابوداوود به سند خود از طريق زُهْرى از عُرْوَة بن زبير نقل كرده است . ما روايت او را از طريق ديگرى نيافتيم .
اين روايت ، از چند جهت منكر است :
1 - روايت مرسل است ، چون عروه در دوران حكومت عمر ، در سال 19 به دنيا آمد .
هامش
( 1 ) به شرح حال او در « الإصابه » و « أُسد الغابه » نگاه كنيد .