- وقتى سخنى از كسى به حضرتش مىرسيد ، نمىفرمود : فلانى را چه شده كه چنين مىگويد ؟ بلكه مىفرمود : اين مردم را چه شده است كه چنين و چنان مىگويند .
- پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه وآله به ندرت با كسى به شيوهاى رفتار مىكرد كه آزرده شود .
- آن حضرت در سخنى فرمود :
« من رأى عورة فسترها كان كمن أحيا مؤودة » « 1 »
« هر كس عيب و بدى از ديگرى ببيند و آن را بپوشاند ، بسان كسى است كه دختر زنده به گور شدهاى را از مرگ نجات داده است » .
البتّه ابن حجر متوجّه اين نكته شده است ، آنجا كه مىگويد :
پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله به ندرت با كسى رو به رو مىشد و به گونهاى عمل مىكرد كه موجب هتك حرمت او شود .
آنگاه براى توجيه آنچه به رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله نسبت داده شده است مىگويد : شايد پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله عتاب با على را به خاطر
هامش
( 1 ) اين احاديث مورد اتّفاق همه هستند و همهء نويسندگان صحاح ششگانه ، اين روايات را در بخش « الادب » و بخشهاى ديگر نقل كردهاند . به عنوان نمونه نگاه كنيد به سنن ابى داوود : 3 / 278 شمارههاى 4891 و 4892 .