تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان كامل و جامع هديه حافظ ( فارسى ) — صفحة 717

مساهمون:

ص٧١٧
331 - هاتفى از گوشهء ميخانه دوش 415
332 - يا رب آن نوگل خندان كه سپردى به مَنَش 416

« حرف ص »

333 - از رقيبت ، دلم نيافت خلاص 417
334 - نيست كس را زِ كمندِ سرِ زلفِ تو خلاص 418

« حرف ض »

335 - حُسن و جمال تو ، جهان جمله گرفت طول و عرض 419
336 - بيا كه مىشنوم بوى جان از آن عارض 420

« حرف ط »

337 - گرد عِذار يار من تا بنوشت گرد خط 421

« حرف ظ »

338 - ز چشم بد رُخ خوبِ تو را خدا حافظ 422

« حرف ع »

339 - بامدادان كه ز خلوتگه كاخ ابداع 423
340 - به فَرِّ دولتِ گيتىفروز شاه شجاع 424
341 - در وفاىِ عشقِ تو مشهور خوبانم چو شمع 425
342 - قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع 426

« حرف غ »

343 - سحر به بوىِ گلستان دمى شدم در باغ 427

« حرف ف »

344 - طالع اگر مدد دهد ، دامنش آورم به كف 428

« حرف ق »

345 - زبانِ خامه ندارد سرِ بيانِ فِراق 429
346 - كسى مباد ، چو من خسته مبتلاىِ فراق 430
347 - مقام امن و مِىِ بىغش و رفيقِ شفيق 431

« حرف ك »

348 - اگر شراب خورى جرعه‌اى فشان بر خاك 432
349 - اى دلِ ريشِ مرا با لبِ تو حق نمك 433
350 - هزار دشمنم ار مىكنند قصدِ هلاك 434

« حرف ل »

351 - اگر به كوىِ تو باشد مرا مجالِ وصول 435
352 - اى برده دلم را تو بدين شكل و شمايل 436