( 598 . )
قسمتى از اين سخن در آغاز نامه 68 آمده است . و ما در آنجا مدارك آن را آوردهايم .
( 599 . )
قسمت آخر اين سخن را با كمى تفاوت عقد الفريد - عقد الفريد - جلد 3 ص 315 در جلد 3 ص 315 و
زبير ابن به كار در الموفقيات زبير ابن به كار - الموفقيات - ص 343 ص 343 نقل كردهاند .
( 600 . )
شارحان مىگويند : منظور از اين سخن اين است كه حسادت زن در برابر شوهرش و مانع شدن از تعدد زوجات ( با توجه به ضرورتهائى كه پيش مىآيد ) با اين كه خداوند در قرآن صريحا آن را حلال فرموده منجر به مخالفت با احكام خدا مىشود كه اطلاق كلمه كفر بر آن مىگردد .
اما غيرت به خرج دادن مرد ، و مانع از اين كه بيگانهاى در همسرش شريك او باشد عين ايمان است چرا كه خداوند بزرك يك زن را تنها براى يك مرد حلال فرموده و فرموده است زنان بايد از نامحرمان مستور باشند .
( 601 . )
اين سخن را اصول كافى - اصول كافى - ج 2 ص 45 درج 2 ص 45 و امالى صدوق - امالى - ص 211 صدوق ص 211 و معانى الاخبار صدوق - معانى الاخبار - ص 185 ص 185 و محاسن برقى - محاسن - ج 1 ص 222 برقى ج 1 ص 222 نقل كردهاند .
شارحان نهج البلاغه در اينجا توضيحات مختلفى دادهاند كه ما توضيح