دارى كه هزار حج و هزار عمره كرده باشد ، و هزار بنده آزاد كرده باشد ، و هزار مرتبه از براى خدا به جهاد ايستاده باشد با پيغمبر مرسل .
پس چون بر مىگردى از نزد قبر آن حضرت ، منادى تو را ندا مىكند كه اگر سخن او را بشنوى در جميع عمر خود نزد قبر آن حضرت بمانى ؛ آن منادى مىگويد : خوشا حال تو اى بنده ، غنيمت يافتى و سالم گرديدى ، و گناهان گذشته ات آمرزيده شد ، پس از سر گير عمل را .
پس اگر در آن سال يا در آن روز يا در آن شب بميرد ، متوجه قبض روح او نمىشود به غير از خدا .
و مىآيند با او ملائكه و استغفار از براى او مىكنند ، و صلوات بر او مىفرستند ، تا به منزل خود برگردد . پس ملائكه مىگويند : پروردگارا اين بنده تو است و نزد قبر فرزند پيغمبرت آمد و به منزل خود برگشت ، پس به كجا رويم ما ؟
پس ندا مىرسد به ايشان از آسمان كه : اى ملائكه من ، بايستيد به در خانهء بندهء من و تسبيح و تقديس من كنيد و ثوابش را در حسنات او بنويسيد تا روز مردن او .
پس پيوسته آن ملائكه در دَرِ خانه او هستند ، و تسبيح و تنزيه خدا مىنمايند و ثوابش را در حسنات او مىنويسند تا روزى كه به دار بقا رحلت نمايد ، پس آن ملائكه به جنازهء او حاضر مىشوند ، و در وقت غسل دادن و كفن كردن و نماز كردن بر او حاضر مىشوند ، پس مىگويند : پروردگارا ما را موكّل كرده بودى به در خانهء بنده خود ، و او فوت شد پس به كجا رويم ما ؟
پس حق تعالى ندا كند ايشان را كه : اى ملائكه من ، بايستيد نزد قبر بنده من و تسبيح و تنزيه خدا بكنيد ، و ثواب آن را در حسنات او بنويسيد تا روز قيامت « 1 » .
و شيخ محمد بن المشهدى و سيد ابن طاووس - رضي اللَّه عنهما - اين زيارت را با اين فضائل روايت كردهاند از جابر ، و مفضّل را ذكر نكردهاند ، و زيارت را به اين لفظ نقل كردهاند :
السَّلامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ نُوْحٍ نَبِيِّ اللَّهِ ،
هامش
( 1 ) - كامل الزيارات : 205 ب 79 ح 5 ، بحارالانوار : 101 / 163 ح 8 . .