و به چند سند از اسحاق بن عمّار منقول است كه گفت : به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم كه در حاير حضرت امام حسين - صلوات اللَّه عليه - بودم در شب عرفه ، پس ديدم پنجاه هزار كس خوشرو و خوشبو كه جامههاى بسيار سفيد پوشيده بودند ، و در تمام شب نماز مىكردند ، و هرچند مىخواستم به نزديك قبر روم از بسيارى مردم نمىتوانستم رفت ؛ چون صبح طالع شد به سجده رفتم ، چون سر از سجده برداشتم هيچ يك از آنها را نديدم .
حضرت فرمود كه : مىدانى اينها كيستند ؟
گفتم : نه .
فرمود كه : خبرداد مرا پدرم از پدرش كه : در وقت شهادت حضرت امام حسين - صلوات اللَّه عليه - چهار هزار ملك به آن حضرت گذشتند و به آسمان رفتند ، پس حق تعالى وحى كرد به ايشان كه : اى گروه ملائكه ! گذشتيد به فرزند حبيب من و برگزيده من محمد صلى الله عليه و آله و او كشته مىشد و مقهور و مظلوم بود و او را يارى نكرديد ؛ پس برويد به زمين به سوى قبر او ، و بر او گريه كنيد ژوليده مو و غبار آلوده تا روز قيامت . پس ايشان نزد قبر آن حضرت هستند تا روز قيامت « 1 » .
و در حديث معتبر ديگر از آن حضرت منقول است كه : حسين بن على عليهما السلام نزد پروردگار خود است ، نظر مىكند به لشكرگاه خود و شهيدانى كه در دور او مدفون شدهاند ، و نظر مىكند به سوى زيارت كنندگان خود ، و او بهتر مىداند نام ايشان و نام پدرهاى ايشان را ، و درجهها و منزلتهاى ايشان را نزد حق تعالى ، از شناختن يكى از شما فرزند خود را . و مىبيند هر كه را بر او مىگريد ، پس طلب آمرزش مىكند از براى او ، و سؤال مىكند از پدران بزرگوارش كه از براى ايشان استغفار كنند ، و مىگويد كه : اگر بداند زيارت كنندهء من آنچه خدا مهيّا كرده است از براى او از ثواب ، هرآينه شادى او زياده از جزع او خواهد بود .
هامش
( 1 ) - كامل الزيارات : 115 ب 39 ح 6 وح 5 ، بحارالانوار : 101 / 61 ح 34 و 35 ، موسوعة زيارات المعصومين عليهم السلام : 3 / 95 ش 846 . .