كمال الدين محمد بن الحسن از محقق ثانى و شيخ بهائى روايت مىكند ، و او اولين كسى است كه بعد از ظهور دولت صفويه احاديث شيعه را نشر داد . « 1 »
علت شهرت اين خاندان به مجلسى :
وجوه مختلفى براى اين شهرت نقل كردهاند ، و ما جهت اختصار آن وجه را كه به واقع نزديكتر است ذكر مىكنيم :
محدّث قمى مىنويسد : از آنجا كه مولى مقصود على ( پدر مجلسى اول ) مردى سخنور ، خوشگفتار و خوش مجلس بود ، به او لقب « مجلسى » داده شد ، و خود نيز به آن در اشعارش تخلّص نمود ، و بدين جهت اين طايفه به آن ملقب گرديدند . « 2 »
وفات :
او در 27 رمضان المبارك سال 1110 هجرى قمرى « 3 » در اصفهان وفات نمود
هامش
( 1 ) . اعيان الشيعه ج 9 ص 192 ، الكنى والالقاب ج 3 ص 151 ، لؤلؤة البحرين : 150 . .
( 2 ) . الكنى والألقاب ج 3 ص 151 .
مرحوم حاج سيد محمد على مباركهاى در رساله نور القدسى مىگويد : لقب مجلسى را شاه طهماسب به ملا مقصود على داده است و او آن را در اشعار تخلص خود قرار داد و علت آن است كه هر موقع شاه مىخواست مجلس مذهبى درست كند ، او را حاضر مىكرد و او بيان احاديث و فضائل اهل بيت عليهم السلام مىنمود . ( زندگى نامه علامه مجلسى ج 1 ص 74 ) . .
( 3 ) . در كتاب زندگىنامه علامه مجلسى ج 1 ص 87 آمده : ميرزا عزيز اللَّه مجلسى رحمه الله در تاريخ وفات جدشچنين سروده :( آفتاب آسمان دين نهان شد ) گفت عقل ( 1110 ) * ( پيشواى اهل دنيا رفت ) اندر آسمان ( 1110 )بعضى سال وفاتش را در سال 1111 مىدانند و مطابق يافتهاند آن را با كلمهء ( غم و حزن ) بنابراين عمر مجلسى رحمه الله 74 سال مىشود و اين مختار صاحب نخبة المقال است چنان كه فرموده :والمجلسى بن تقي باقر * له بحار كلّها جواهر
مجدّد المذهب بالوجه الأتم * وعدّ 74 عمرا قبضه حزن وغم ( 1111 )و لكن وجه اول اشهر است . ( فوائد رضويه ص 415 ) . و نگاه كن : الفيض القدسى ضمن بحارالانوار ج 105 ص 150 ، لؤلؤة البحرين ص 59 ، الذريعة ج 3 ص 16 ش 43 . .