وى ، مير محمّد مهدى لكهنوى ( 1282 - 1330 ه . ق ) ، تكملهء نجوم السماء را نگاشت ، كتاب را به او داد ، علامه سيد ناصر حسين نيز آن را از آغاز تا پايان بازبينى كرد و اغلاطش را يادآور شد . « 1 »
سيد ناصر حسين ، بسيار مورد علاقهء استادش مير محمّد عباس بود ، به طورى كه مفتى از كودكى و آغاز تحصيل وى ، به دو عنايت فراوان داشت . مفتى در نامهاى كه در 12 سالگى ناصر حسين برايش نگاشت ، مىنويسد :
« اى نور چشم من ! اى عين الكمال ! خدا تو را حفظ كناد و از چشمهء كمالات ، سيرابت گرداند . تو در مسير طلب دين به علما و مجتهدان و در زندگى دنيوى و ناراحتيهاى دنيا به زيردستانت از فقيران و مساكين بنگر ، پس به اين نوع نگريستن ، دشواريها كاهش و شوق و علاقهات افزايش مىيابد و به اين نگاه ، بر گرسنگى صبر مىكنى و بر روزى اندك ، شكر مىكنى » . « 2 »
ناصر حسين با پشتكار بسيار و هوش سرشار خويش ، توانست در 16 سالگى به دريافت اجازهء اجتهاد نايل آيد . در سال 1300 ه . ق ، وى نخستين رسالهاش را در بارهء « وجوب سوره در ركعت اول و دوم » نگاشت و مفتى مير محمّد عباس و مير حامد حسين براساس آن ، به دو اجازهء اجتهاد بخشودند . « 3 »
همچنين از پدر بزرگوارش و آيات عظام : مفتى مير محمّد عباس شوشترى ، حاج ميرزا حسين نورى صاحب مستدرك و سيد مرتضى كشميرى ، اجازهء روايت حديث داشت ، و خود به كسانى مانند حضرات آيات : شيخ آقا بزرگ تهرانى ، سيد محمّد صادق بحر العلوم و سيد شهاب الدين نجفى مرعشى ، اجازهء روايت بخشوده بود . « 4 »
هامش
( 1 ) . صدر الافاضل ، مطلع انوار ، 627 .
( 2 ) . مرعشى ، المسلسلات ، ج 2 ، 109 .
( 3 ) . صدر الافاضل ، مطلع انوار ، 667 .
( 4 ) . مرعشى ، المسلسلات ، ج 2 ، 112 .