مىنويسد : « من در ماه رمضان ، سعادت گوش دادن به اين موعظهها را داشتم » « 1 » .
شگفت آنكه وى در اين مدت طولانى ، دچار تكرار موضوع ، درازگويى خستهكننده و اغلاق و پيچيدگى در كلام نمىشد و برعكس ، هماره با كلام بكر و سخنان جديد به منبر مىرفت و با فصاحت و بلاغت سخن مىگفت و همگان را به تعجب وامىداشت . « 2 »
مرجعيت
مولانا مير حامد حسين در ماه صفر 1306 ه . ق درگذشت . به دنبال وفاتش ، مسئوليتهاى فرزندش سيد ناصر حسين ، افزون شد . وى با اينكه 22 ساله بود ، به دليل قابليت ذاتى و شايستگى علمىاش ، به خوبى از عهدهء مناصب پدرش برآمد و به خاطر كوششهاى بسيارش ، نظم و دقت در زندگى ، صبر و بردبارى و اخلاق پسنديدهاش ، مردم را به سوى خويش جلب كرد . پس از مدتى ، وى به مقام مرجعيت شيعه رسيد و مسلمانان شبه قاره هند از مقلدان وى شدند . « 3 »
او به علت قابليتهاى ذاتى و علوم اكتسابىاش در نزد مردم هند ، پاكستان ، ايران ، عراق ، آفريقا ، برمه ، كشمير و تمام دنياى شيعه ، شخصيّتى عظيم و بىهمانند بود و علماى شيعه به دو به ديدهء اكرام و احترام مىنگريستند . « 4 »
ويژگيها
الف : نظم در زندگى
سيد مرتضى حسين لاهورى مىنويسد :
اين سيد بزرگوار ، زادهء آن شير بيشه علم و تحقيق بود ، و نشانهاى از
هامش
( 1 ) . صدر الافاضل ، مطلع انوار ، 667 .
( 2 ) . مرعشى ، المسلسلات ، ج 2 ، 109 .
( 3 ) . صدر الافاضل ، مطلع انوار ، 667 .
( 4 ) . همان ، 670 .