شد و تقريرات آن را به زيباترين شكل نگاشت .
بازگشت به قم
آيت اللّه مير سيد حسن رضوى قمى ، در سال 1326 ه . ق - زمان حيات استادش آخوند خراسانى - پس از اخذ اجازات متعدد اجتهادى از استادانش و اجازات روايى از حضرات آيات : محدث نورى ، آخوند خراسانى و شريعت اصفهانى ، به زادگاهش بازگشت و به تدريس ، تأليف ، وعظ ، ارشاد و ديگر شئون روحانيت پرداخت . اين توقف ، پنج سال به طول انجاميد . و در سال 1331 ه . ق ، براى گزاردن حج رهسپار مكهء مكرمه شد .
مهاجرت به تهران
او پس از بازگشت از سفر حج و زيارت قبور پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و امامان بقيع عليه السّلام به تهران آمد و در آنجا ماندگار شد . در اين دوران ، وى به تأليف ، تدريس ، اقامهء جماعت در مدرسهء صدر ، وعظ و ارشاد پرداخت .
شاگردان
برخى از شاگردان وى عبارتند از :
1 . آيت اللّه سيد شهاب الدين نجفى مرعشى ( د . 1411 ه . ق ) ، مؤلف الاجازة الكبيرة و المسلسلات فى الاجازات . « 1 »
2 . آيت اللّه شيخ حسين رانكوهى لنگرودى ، صاحب حاشيه بر كفايه و رسائل . « 2 »
آيت اللّه مرعشى نجفى دربارهاش مىنويسد : « . . . من چند ماه در تهران به درس او حاضر شدم . وى در مدرسهء صدر به تدريس و اقامهء جماعت
هامش
( 1 ) . مرعشى نجفى ، الاجازة الكبيرة ، ص 44 .
( 2 ) . آينهء دانشوران ، ص 212 .