جميع فضلاى اين عصر و زمان از جمله تلامذه وى بودهاند ، مثل مولانا ملا احمد اردبيلى و مولانا عبد اللّه شوشترى و مولانا عبد اللّه يزدى و خواجه افضل تركه و مير فخر الدين هماكى و شاه ابو محمّد شيرازى و مولانا ميرزا جان و مير فتح اللّه شيرازى .
از اين مطلب كه تذكره هفت اقليم ثبت نموده است به خوبى مىتوانيم به مقام شامخ علمى جلال الدين پى ببريم ، زيرا تنها از مجلس درس يكى از شاگردان وى بزرگانى مانند مرحوم مقدس اردبيلى اعلى اللّه مقامه كه شرح فضائلش از حوصله اين ناتوان بيرون است و نابغهء نامدارى همچون ملا عبد اللّه يزدى و غيره خارج شدهاند .
از ظواهر چنين بدست مىآيد كه بعد از جلال الدين مسند تدريس و بحث علوم مختلفه در دار العلم شيراز در اختيار شاگرد وى جمال الدين محمود قرار گرفته است . اين مرد از شاگردان فهيم و پارسا و مشهور جلال الدين مىبوده ، وى مكتب جلال الدين را بعد از مرگ او داير كرد و از روى كتب او و به سبك وى به درس و بحث پرداخت و ديرى نپاييد كه جاى استاد را گرفت و به نشر افكار وى همّت گمارد تا آنجا كه شاگردان بىنظير از حوزهء درسش برخواستند .
جمال الدين محمود حاشيه قديم و جديد و اجدّ ( جديدتر ) جلال الدين را كه بر شرح تجريد ملا على قوشچى نوشته بوده برنامه درس و بحث خود قرار داد و حواشى كه استاد بر تهذيب المنطق تفتازانى نوشته بود درس مىگفت و بدينوسيله همهء شاگردان خود را به روش مكتب جلال الدين و به سبك فكر وى آشنا گردانيد .
پس اينكه در تذكره عرفات مىگويد : امروز مدار علما و حكما در درس و بحث حواشى جديد و اجدّ اوست ، كاملا درست گفته است . « 1 »
هامش
( 1 ) . شرح زندگانى جلال الدين دوانى ، ص 110 و 111 ، تأليف استاد فاضل حجت الاسلام و المسلمين آقاى على دوانى .