محمّد تقى خوانسارى ( ره ) نهايت علاقه را داشتند و دو كريمهء خويش را يكى پس از ديگرى به ايشان تزويج كرد . تا وقتى آيت اللّه خوانسارى ( ره ) زنده بود ، معظم له به درس ايشان حاضر مىشدند و پس از وفات آقاى خوانسارى ( ره ) ، مجلس درس مستقلى تشكيل داد . همچنين ، به نفس نفيس خود ، خدمت به همسر علويهشان را برعهده گرفت و در ايام بيمارى و پيرى وى - تا آخرين روزهاى زندگى او - ، خود به امور زندگى او رسيدگى مىكرد .
3 . تواضع و فروتنى : اين ويژگى به گونهاى است كه آيت اللّه اراكى به حضرت امام ( ره ) - با اينكه از نظر سنّ 8 سال از امام بزرگتر بود و هر دو با هم در محضر آيت اللّه حائرى درس خوانده - بودند خطاب كرده بود : السلام عليك يا ابن رسول اللّه و امام هم پاسخ داده بودند : السلام عليك يا بقية السلف الصالح .
نيز ، معظم له تا آيت اللّه خوانسارى ( ره ) زنده بود ، از تشكيل مجلس درس و اقامهء نماز جماعت خوددارى مىكرد ، كه اين خود نشانگر احترام بسيار به استاد ، داماد و شريك بحث خود بود .
4 . زهد و سادهزيستى : خانهء محقّر ايشان پس از مرجعيت ، همان خانهء چهل سال پيش ايشان بود و غذايشان را خوراكى ساده تشكيل مىداد . معظم له با اينكه چهل سال پيش صاحب تعليقه بر عروة بود و شرايط براى مرجعيت وى آماده بود ، از إفتا و مرجعيت دورى گزيد و تنها به تدريس و تربيت شاگردان پرداخت . زمانى كه ديگران در دادن فتوا به وى اصرار مىكردند ، مىگفت علماى اسلام موجودند ، به آنان مراجعه كنيد .
5 . عبادت و پايبندى به مستحبات : ايشان به هنگام اقامهء جماعت ، نماز را طول مىداد . بسيارى از مأمومان به ايشان مىگفتند ركوع و سجود و قنوت را اندكى كوتاهتر كنيد ، رعايت حال اضعف مأمومان لازم است . آقا مىفرمودند من ضعيفتر از خود را سراغ ندارم . البته ، اين نماز مختصرشان بود ، اما طول نمازشان در خانه بسيار محسوس مىنمود .
اختران فقاهت ( فارسى ) — صفحة 504
مساهمون: ناصر الدين انصارى قمى
ص٥٠٤