تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اختران فقاهت ( فارسى ) — صفحة 488

مساهمون:

ص٤٨٨
11 - حجة الاسلام و المسلمين كريمى جهرمى فرمودند : روزى نزد مرحوم آيت اللّه آقاى سيد ابراهيم حق‌شناس - از علماى بزرگ خطّه فارس - براى خداحافظى رفتم . ايشان به هنگام آمدنم فرمودند : در قم به جاى من سر زانوى حضرت آيت اللّه العظمى گلپايگانى را ببوس . و اين بسيار عجيب مىنمايد كه چگونه اين عالم بزرگ در مجلس خصوصى از مرجع بزرگوار اين گونه ياد مىكنند و علاوه بر آن مىفرمايد : سر زانوى - و نه دست - ايشان را ببوس . و زمانى ديگر فرمودند : خدا مرا با آقاى گلپايگانى محشور كند .

درگذشت

حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام غم فقدان فقهاء را چنين توصيف فرموده‌اند : « اذا مات المؤمن الفقيه بكت عليه الملائكة و بقاع الارض الّتى كان يعبد اللّه تعالى عليها و ابواب السماء التى كان يصعد فيها باعماله و ثلم فى الاسلام ثلمة لا يسدّها شيىء » . « 1 » هرگاه مؤمنى فقيه بميرد ، بر او فرشتگان و زمينهايى كه در آنها عبادت خداوند متعال را مىكرد و درهاى آسمان كه اعمال و كردارش را از آنها بالا مىبردند ، همه گريه مىكنند و در اسلام رخنه‌اى فكنده مىشود كه هيچ‌چيز آن را نمىبندد و جايگزينى نمىيابد . اواخر جمادى الثانى 1414 ق بود كه سلامتى وجود زعيم بزرگ و مرجع سترگ شيعيان جهان آيت اللّه العظمى گلپايگانى به مخاطره افتاد و براى معالجه به بيمارستان قلب شهيد رجايى تهران انتقال داده شدند . مردم حق‌شناس و حقيقت‌جو براى دعا به وجود ايشان راهى مساجد و اماكن متبركه گرديدند و با دلى زار و قلبى فكار از درگاه خداوند متعال صحت و سلامت
هامش
( 1 ) . معالم الدين ( خط عبد الرحيم ) : 19 .