تبعيد شده بودند و بردن نام ايشان جرم بود - در آنجا ( مدرسه خان ) طلاب ياد و نام امام را گرامى داشته و براى پيروزى و توفيق آرمانهاى وى دعا نموده و شعار مىدادند و صلوات مىفرستادند . « 1 »
حجت الاسلام و المسلمين آقاى ناطق نورى در اين زمينه مىگويد :
« ايشان در دوران انقلاب از چهرهها و از جمله فقها و آياتى بودند كه همواره از امام عاليقدر به عنوان رهبرى انقلاب و مقام امامت ياد مىكردند و همراه و همگان با امام در دوران مبارزه و انقلاب بودند و اعلاميههاى باقيمانده از آن عالم بزرگوار شاهد بر اين مدعاست » .
آيت اللّه فقيد از اولين كسانى بود كه دولت منتخب امام را تأييد كردند و در تمام مواقف انقلاب ، مردم را به پشتيبانى از آرمانهاى حضرت امام ( ره ) فراخواندند .
ايشان هماره از رهبر كبير انقلاب به عنوان « امام المسلمين » ياد مىفرمودند و پيروى از دستورات امام راحل را بر همگان واجب مىدانستند و مىفرمودند : « نظر من در مسائل جارى كشور همان است كه امام مىگويند » .
پس از رحلت حضرت امام و انتخاب رهبر معظم انقلاب اسلامى حضرت آيت اللّه خامنهاى ( مد ظله العالى ) به زعامت و رهبرى ، نامهاى از جانب ايشان به معظم له ارسال شد كه در بخشى از آن آمده بود :
« . . . انتخاب شايسته حضرتعالى كه فردى دانشمند و اسلامشناس و صاحب درايت هستيد از جانب مجلس خبرگان ، مايه اميدوارى و تسكين است . و به لسانى رهبرى حضرتعالى از ناحيه حضرت آيت اللّه العظمى امام المسلمين آقاى خمينى است - ولو به توسط مجلس خبرگان است - به علت آنكه : « ما بالعرض ينتهى الى ما بالذات » و « كل الى ذلك الجمال يشير . . . » .
هامش
( 1 ) . مجلهء ياد ، ش 29 و 30 ، ص 196 .