به مقامى دست يافت كه جز براى اندكى از فرهيختگان و دانشوران ميسر نمىشود .
در اين نوشتار گوشههايى از زندگانى آن فقيه فرزانه را مرور مىكنيم ، باشد كه با ذكر جميل او روح و جان را صفا بخشيم و از گذران عمرش درسها گيريم .
ولادت
در يكى از روزهاى سال 1322 ه . ق ، در ميان دامنههاى زيبا و با طراوات كوههاى سر به فلك كشيده « البرز » در روستاى « پردمه » لاريجان - در هفتاد كيلومترى شهرستان آمل - در خانوادهاى مذهبى ديده به جهان گشود .
دوران كودكى را در دامان پاك پدر و مادرش پشت سر نهاد و باليده شد و پس از آموختن قرآن و تحصيلات ابتدايى ، با استعداد سرشارى كه داشت و عشق به تحصيل علوم دينى كه او را از خود بىخود كرده بود ، در « آمل » به فراگيرى مقدمات علوم دينى نزد مرحوم آقا شيخ احمد آملى و مرحوم آقا سيد تاج پرداخت .
تحصيلات
در سال 1334 ه . ق ، وى محيط علمى آمل را براى ذهن جستجوگرش كوچك ديده و براى ادامه تحصيل به حوزه پررونق تهران عزيمت كرد و به مدرسه علميه « سپهسالار » « * » كه زير نظر آيت اللّه شهيد سيد حسن مدرس اداره مىشد شتافت و مورد توجه آن مرحوم قرار گرفت و به تكميل معلومات خويش در : فقه ، اصول ، ادبيات ، فلسفه و كلام پرداخت .
چگونگى آشنايى و بذل توجه مرحوم مدرس به ايشان را از زبان خودشان بشنويم :
« تا سن سيزده سالگى در آمل بودم و بعد به تهران آمدم . جوان غريبى در شهر تهران بودم . نزد استاد شيخ حسين نوائى برخى علوم عربى را
هامش
( * ) . مدرسه عالى شهيد مطهرى .