مهاجرت به نجف اشرف
آيت اللّه علوى پس از 6 سال تحصيل در حوزهء علميهء قم ، بنابر توصيهء آيت اللّه حائرى در سال 1353 ه . ق به نجف رفت . وى سالها به تحصيل و تكميل مبانى خويش نزد آيات عظام : سيد ابو الحسن اصفهانى ، آقا ضياء عراقى ، ميرزا محمّد حسين غروى نائينى ( به مدت 6 ماه ) شيخ محمّد حسين كمپانى اصفهانى و شيخ محمّد كاظم شيرازى پرداخت ، و در خلال تحصيل از تدريس سطوح عاليه همچون شرح لمعه ، رسائل ، مكاسب ، كفايه و شرح منظومه بازنماند . وى پس از 12 سال اقامت در نجف در سال 1365 ه . ق بنا به درخواست مردم گرگان كه از آيت اللّه سيد ابو الحسن اصفهانى خواهان آمدن ايشان به گرگان شده بودند رهسپار ايران شد .
ايشان در اينباره مىگفت :
« من ميل به آمدن نداشتم ، اما شبى در خواب ديدم كه امير مؤمنان على عليه السّلام عبايى بر دوشم انداخت ، و مرا به طرف ايران روانه ساخت » .
ورود به ايران
آيت اللّه علوى در سال 1365 ه . ق به قصد ايران حركت كرد ، و در آغاز به حوزهء علميهء قم آمد و به تدريس سطوح عاليه پرداخت .
بازگشت به گرگان
سرانجام ، ايشان با درخواست موكد و مستمر مردم گرگان از آيت اللّه بروجردى ، به سوى گرگان حركت كرد و تا پايان زندگى در آنجا ماندگار شد . وى از همهء مناصبى كه در حوزههاى علميهء بزرگ در انتظارش بود صرفنظر كرد ، و بيش از 40 سال از عمر گرانبهاى خويش را مصروف ترويج دين ، بزرگداشت شعائر مذهبى ، تدريس علوم دينى ، تفسير قرآن مجيد ، ارشاد مردمان ، اقامهء جماعت ، وعظ و ارشاد ،