شد ، و بهرههاى بسيار ادبى ، فقهى ، اصولى ، و قرآنى از آنان برد ، و مورد توجه استادانش بويژه اديب اول قرار گرفت .
او خود براى پدرم ، مرحوم حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ محمّد على انصارى ، گفته بود :
« روزى استادم ، اديب نيشابورى ، اندوهگين و غمناك بر سر درس آمد و كتابى همراهش بود . اما به جاى تدريس كتاب مطول تفتازانى ، به شرح كلمات امير مؤمنان على عليه السّلام پرداخت . پس از درس همهء شاگردان متفرق شدند ، ولى من به خاطر ارتباطى كه با او داشتم جلو رفتم و از استاد علت اين كار را پرسيدم .
او برايم توضيح داد : شب گذشته در عالم رؤيا ، ملا سعد تفتازانى را ديدم كه مرا در آغوش گرفت و از زحمات من براى تدريس مكرر و طولانى كتاب مطول تشكر مىكرد . من از خواب بيدار شدم و با خود گفتم : چرا بايد كارى كنم كه تفتازانى از من سپاسگزارى كند ؟ چرا نبايد كارى كنم كه امير مؤمنان عليه السّلام از من تشكر نمايد ؟ اين بود كه از امروز تصميم گرفتم هر روز كتاب غرر الحكم را بر سر درس بياورم و حديثى از آن را شرح دهم » .
اما افسوس كه اين كار ديرى نپاييد و مرحوم اديب چندى بعد ، بدرود حيات گفت .
مهاجرت به قم
آيت اللّه سيد سجاد علوى پس از تكميل ادبيات و سطوح فقه و اصول ، در سال 1348 ه . ق به حوزهء علميهء قم آمد و نزد آيات عظام : شيخ عبد الكريم حائرى ، شيخ ابو القاسم قمى ، شيخ محمّد على حائرى قمى ، ميرزا محمّد فيض ، ميرزا محمّد على شاهآبادى و ميرزا محمّد همدانى به فراگيرى سطوح عاليهء فلسفه ، عرفان ، فقه ، اصول ، حكمت و كلام همت گماشت . وى اين درسها را با آيت اللّه سيد رضا بهاء الدينى مباحثه مىكرد ؛ و همزمان به تدريس ادبيات و سطوح مىپرداخت .