3 . ملا فتح اللّه شريعت اصفهانى ( 1266 - 1339 ه . ق ) ، صاحب قاعدة لا ضرر
4 . آقا ضياء الدين عراقى ( 1278 - 1361 ه . ق ) ، صاحب مقالات الاصول
5 . ميرزا محمّد حسين غروى نائينى ( 1277 - 1355 ه . ق ) ، نويسندهء تنبيه الملة و تنزيه الامة
6 . شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ( 1276 - 1355 ه . ق ) ، صاحب درر الاصول
7 . آقا سيد ابو تراب خوانسارى ( 1271 - 1346 ه . ق ) ، نويسندهء سبل الرشاد فى شرح نجاة العباد
8 . مير محمّد صادق احمدآبادى اصفهانى ( د . 1348 ه . ق )
9 . آخوند ملا عبد الكريم گزى اصفهانى ( د . 1339 ه . ق ) ، صاحب تذكرة القبور
10 . ميرزا محمّد على تويسركانى
11 . آقا سيد محمّد حسن خوانسارى ( د . 1332 ه . ق ) ، صاحب حاشيه بر قواعد علامه
12 . آقا شيخ على اكبر حكمى يزدى ( د . 1322 ه . ق ) ، صاحب الرضاعيات
13 . آقا شيخ محمّد رضا مسجد شاهى اصفهانى ( 1287 - 1362 ه . ق ) ، نويسندهء وقاية الاذهان
تدريس
آيت اللّه خوانسارى در تدريس دستى توانا داشت . وى چه در زمان آيت اللّه حائرى و چه پس از آن ، در حوزهء علميهء قم به عنوان مدرسى قوى زبانزد همگان شده ، و درسهاى آن مرد بزرگ در : فقه ، اصول ، كلام و فلسفه - اشارات ، شوارق ، شرح تجريد و اسفار - ، گروه بسيارى را به خود جلب كرده بود . همچنين ، با ورود آن فقيه و الا به تهران - كه از آن سخن خواهيم گفت - ، صاحبان فضل و دانش گردش را گرفتند و از محضر پرفيض او توشهها اندوختند .