استادان
برخى از استادان ايشان در حوزهء علميهء نجف عبارتند از :
1 . ميرزاى نائينى ( 1277 - 1355 ه . ق ) صاحب كتاب الصلاة
2 . آقا ضياء الدين عراقى ( 1278 - 1361 ه . ق ) صاحب شرح تبصرة المتعلمين
3 . آقا سيد ابو الحسن اصفهانى ( 1284 - 1364 ه . ق ) صاحب وسيلة النجاة
4 . آقا شيخ محمّد كاظم شيرازى ( 1290 - 1367 ه . ق ) صاحب بلغة الطالب در حاشيه بر مكاسب
پس از نيل به مقام عالى اجتهاد ، ايشان علىرغم خواستهء استادان كه ماندن وى را در نجف لازمتر مىدانستند ، « 1 » عزم ديار كردند و در سال 1349 ه . ق ، با استقبال پرشكوه طبقات مختلف مردم وارد شيراز شدند .
از به دو ورود ، وى به ساماندهى حوزهء علميهء شيراز ، تدريس و ديگر مناصب روحانى خويش پرداخت و بازوى تواناى پدر محسوب مىشد .
با درگذشت پدر بزرگوارش در 1358 ه . ق ، يكسره تمام وظايف پدر بر دوش وى قرار گرفت و رسما رياست و زعامت حوزهء علميهء شيراز را عهدهدار شد .
شاگردان
ايشان در طىّ اقامت پنجاه سالهء خويش در شيراز ، به مراكز علمي استان فارس رونق بخشيد و علما و روحانيان بسيارى از محضر درسهاى اين مرد بزرگ استفاده كردند .
همچنين ، مرحوم آيت اللّه محلاتى ( ره ) به راهنمايى و ارشاد عموم طبقات مردم همّت گماشت و ساليان دراز در مسجد اجدادى خويش ، مسجد مولا ، همگان را از دانش وافر خود بهرهمند كرد .
هامش
( 1 ) . در مورد اهتمام علما بر ماندن ايشان در نجف ، ر . ك : الهامى ، مردى بزرگ از خطهء فارس ، ص 120 .