تحصيلات
معظم له ، نخست كتابهاى : جامع المقدمات ، شرح قطر الندى ، خط ، ترسّل ، نصاب و درّهء نادرى را نزد روحانيان محل آخوند ملا قاسم و ملا حسن در زادگاهش فرا گرفت و پس از آن به پيروى از سيرهء خانوادگى ، عشق درونى و كشش ذاتىاش ، در اوايل سن بلوغ ، 1317 ه . ق به سبزوار آمد . وى مدت 20 سال در آن شهر - كه در آن زمان از حوزههاى مهم علمى به شمار مىرفت و از چند شهر خراسان براى تحصيل بدانجا مىآمدند - در مدرسهء فصيحيه و مدرسهء صلوات و مدرسهء آقا ميرزا ابراهيم شريعتمدار ، به تحصيل و تدريس پرداخت . وى در آن شهر ادبيات ، فقه و اصول ، كلام و حكمت ، هيئت و رياضيات قديم را نزد استادان وقت به خوبى فراگرفت و پس از آن ، به تدريس آنها پرداخت . استادان وى در سبزوار ، عبارتند از حضرات آيات :
1 . فقيه بزرگوار حاج ميرزا حسين علوى سبزوارى ( 1262 - 1352 ه . ق ) .
2 . آقا ميرزا موسى مجتهد سبزوارى ، عموى معظم له ( 1262 - 1336 ه . ق ) .
3 . آخوند ملا محمّد باقر نواشكى ، كه فقه و اصول را نزد وى آموخت .
4 . شيخ ابو القاسم دامغانى .
5 . عالم ذوفنون و طبيب مشهور ميرزا اسماعيل طالقانى ، ملقب به افتخار الحكماء و از شاگردان حاج ملا هادى سبزوارى كه آيت اللّه سيادتى ، منطق ، كلام ، فلسفه ، هيئت و رياضيات قديم را از او فراگرفت .
آيت اللّه سيادتى ، در اين زمان به علم ، عمل ، قدس ، ورع و تقوا مشهور و مورد قبول و اعتماد مردم بود . او از مدرسان نامى رسائل و مكاسب و امام جماعت مسجد جامع به شمار مىرفت ، كه شوق رفتن به نجف اشرف ، تكميل تحصيلات و نيل به درجهء عاليهء اجتهاد ، شررى در جانش برانگيخت كه يكباره همهء آن مناصب را رها ساخت و به سوى نجف حركت كرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سيادتى ، مقدمهء وسيلهء الوصول ، ص 6 ؛ بيهقى ، سبزوار شهر دانشوران بيدار ، ص 196 .