زياد مىشد تا آنكه تكليف شرعى خود و اباء نفس و منع شرع از ماندن در بلدهاى كه در تحت سيطرهء اجانب باشد ، مجبور به مهاجرت و جلاء وطن شدم . لذا روز شنبه سوم ماه جمادى الآخر سال يك هزار و سيصد و سى و سه هجرى ترك خانه و لانه و اهل و اولاد و جنبيات شخصى گفته به شيراز آمدم » . « 1 »
با ورود او به شيراز ، علما و مردم و آزاديخواهان ، مقدم مقدسش را گرامى دانسته ، پذيراى شايان و احترام فراوان برايش قائل شدند . « 2 » او پس از مهاجرت به شيراز دست از افشاى جنايات اهريمنان انگليسى برنداشت ، و با نگارش مقالات و ايراد سخنرانيها و ارسال نامهها و بيانيهها به دولت مركزى و مجلس شوراى ملّى و فرستادن پيام براى خوانين و سران دشتستان ، به نبرد دشمن سوز خويش ادامه داد ، و علاوه بر آن ، با درج اخبار مبارزهء « دليران تنگستان » با سپاه انگليس و توصيف شجاعتها و رشادتهاى آنان در روزنامههاى محلّى ، توجه همگان را بديشان جلب نمود .
وى در رسالهء « لوايح و سوانح » اصول و تاكتيك مبارزه ، مديريت مالى جنگ ، امدادرسانى به مجروحان ، تبليغات ، حفاظت و بازرسى ، اطلاعات و تاريخ نگارش منظم نبرد را در يك آئيننامه صد و چند مادهاى بيان كرده است .
يكى ديگر از اقدامات ارزندهء آن فقيه بيدار در شيراز ، تدوين خاطرات و گردآورى مقالات ، نامهها ، بيانيهها ، اشعار و مقالات خويش ، دربارهء قيام مردم تنگستان بر عليه استعمار انگليس به رهبرى روحانيت متعهد و مسئول در سال 1338 ه . ق ، با نام « لوايح و سوانح » است ، كه به زودى به چاپ خواهد رسيد .
همچنين وى ، علاوه بر مبارزهاش با استعمار انگليس ، به پشتيبانى از قيام الهى و مردمى آيت اللّه سيد عبد الحسين لارى برخاست و از اعلام جهاد مجتهد لارى
هامش
( 1 ) . ياحسينى ، نگاهى به مبارزات آيت اللّه بلادى ، ص 33 .
( 2 ) . بلادى ، مجتهد مبارز ، ص 5 .