است ، ديگر آثار اين فقيه بزرگ نيز به همت دانشوران و علم دوستان اصفهان و شهركرد ، به چاپ رسد . ذكر اين نكته نيز لازم است كه به گفتهء حجت الاسلام مجيد جلالى دهكردى ، همهء اين كتابها نزد نوادهء گرامىاش ، حاج آقا محمّد دهكردى ، موجود است .
ويژگيهاى اخلاقى
آيت اللّه دهكردى ، با اينكه تمام وقتش را به تدريس ، تأليف ، اقامهء جماعت - در مسجد سرخى ، سفرهچى ، و مسجد شيخ الاسلام خيابان عبد الرزاق - وعظ و ارشاد بويژه شبها و روزهاى ماه مبارك رمضان و پاسخگويى به استفتائات و مراجعات مردم مىگذراند ، با اين حال از عبادات و فعل مستحبات لحظهاى غافل نمىبود . او از به دو تحصيل در اصفهان ، به بيتوته و شبزندهدارى در قبرستان متبرك تخت فولاد عادت داشت . از اين رهگذر ، وى موفق به مكاشفات و نورانيت دل گرديد . خود او مىنويسد :
« . . . و اين طريقه اين سراپا قصور و تقصير است كه در زمان فرار الى اللّه ، در طريق سير به سوى بقعهء مباركهء تخته فولاد اصفهان به دستگيرى ولى مطلق و كلمهء باقيهء الهيه ، صاحب العصر و الزمان روحى له الفداء و نفسى له الوقاء از بركت توسل به آن بزرگوار . . . نورى از مشرق عالم غيب ، از افق قلب تابش نموده و خار و خش شكوك و شبهات و ظلمات جهل را بالمرة بر طرف نمود » . « 1 »
او در جاى ديگر مىنويسد :
« پس ، رحمت الهى شامل حالم شد و بر عبادت و قضاى نمازهاى پيشين و اصلاح حال نفس و مجاهدات درونى روى آوردم ، پس ديدم آنچه
هامش
( 1 ) . حسينى دهكردى ، منبر الوسيلة ، ج 1 ، ص 110 .