ديدم . . . و كوششهاى روزانه را به بيدارى شب متصل كردم . و در تمام حالات ، به خداوند متعال و ائمهء اطهار عليهم السّلام متوسل بودم » . « 1 »
او در سفر به عتبات عاليات نيز به زيارت مشاهد مشرفه ، علاقه و انس فراوان داشت . خود او مىنويسد :
« پس از مدتى ، به اشارهء آن بزرگوار ( آخوند ملا فتحعلى سلطانآبادى ) به زيارت اربعين مشرف به عتبه بوسى خامس آل كسا شده و در حرم ابو الفضل العباس و غير آن ، چيزهاى بسيار مشاهده كردم كه دلالت مىكرد من از باقيماندهء طينت امامان ( ع ) آفريده شدهام . . . و با مسجد سهله بسيار مأنوس بودم و در آنجا فيوضات فراوان به من رسيد » « 2 » .
آيت اللّه نجفى مرعشى دربارهء او مىنويسد :
« او را بالاتر از آنچه پيرامون فضايل و محامدش شنيده بودم ، يافتم . وى از كسانى بود كه ديدارش تو را به ياد آخرت مىانداخت . وى عالمى روزهدار ، شب زندهدار ، قارى قرآن ، متهجد و زاهد و سالك الى اللّه بود » . « 3 »
مهاجرت به قم
در سال 1346 ه . ق / 1306 ش و پس از تصويب قانون نظام وظيفه ، علما و بزرگان شهرها به مخالفت صريح با اعمال ضد اسلامى رژيم رضا خان برخاستند . از جملهء آن شهرها ، اصفهان بود . علما ، تجار و مردم اصفهان در مخالفت با رژيم پهلوى و به رهبرى آيت اللّه حاج آقا نور اللّه اصفهانى ، همگى به قم مهاجرت كردند ، ماهها در آنجا به سر بردند و خواستههاى خود را به وسيلهء اعلاميهها و تلگرافها به
هامش
( 1 ) . مرعشى ، المسلسلات ، ج 2 ، ص 33 .
( 2 ) . روضاتى ، ندگانى آيت اللّه چهارسوقى ، ص 193 .
( 3 ) . مرعشى ، المسلسلات فى الاجازات ، ج 2 ، ص 31 .