بهبهانى بوده و آيت اللّه شهيد سيد عبد اللّه بهبهانى دايى وى بوده است « 1 »
تحصيلات
آيت اللّه بلادى تا نه سالگى در نجف ساكن بود ، و خواندن و نوشتن و قرائت قرآن را در آنجا فراگرفت . سپس در سال 1300 ه . ق ، همراه پدرش به بوشهر آمد و در 1303 ه . ق - 12 سالگى - شاهد ديدار سيد جمال الدين اسدآبادى با پدرش سلطان العلماء ، در بوشهر بود . وى در همان شهر ، مقدمات ، ادبيات و سطوح ( معالم ، شرايع ، قوانين و شرح لمعه ) را نزد اساتيدى چون : آقا سيد اسد اللّه اصفهانى ، آقا سيد محمّد حسين برازجانى ، آقا سيد عبد الهادى بهبهانى ، سيد سليمان صدر الاسلام و والد بزرگوار و عموى عاليقدرش ، سيد مهدى علم الهدى ، فراگرفت . او ، تفسير را نزد والد خويش ، فلسفه را در محضر شيخ محمّد رحيم كازرونى ، طب ، تشريح و زبان انگليسى را نزد سيد عبد الرضا حافظ الصحة ، حساب ، هندسه و هيئت جديد را در محضر شيخ حبيب اللّه ذو الفنون اراكى ، هيئت قديم و تقويم را نزد آقا سيد مرتضى شيرازى آموخت .
هجرت به نجف اشرف
معظم له در سال 1311 ه . ق ، به عشق تحصيل در حوزهء علميهء نجف راهى باب « مدينه علم نبى » شد و مدت سه سال در آنجا ماند . در سال 1314 ه . ق .
دوباره به بوشهر بازگشت و در سال 1316 ه . ق ، براى ديدن درس اساتيد شيراز بدانجا مهاجرت كرد و در سال 1317 ه . ق با وصلت با كريمهء عمويش ، آيت اللّه سيد مهدى علم الهدى ، در سال 1319 ه . ق براى بار دوم رهسپار نجف شد . پس از تكميل سطوح نزد حضرات آيات : سيد اسد اللّه اشكورى رشتى ، شيخ اسد اللّه
هامش
( 1 ) . مرعشى نجفى ، المسلسلات ، ج 2 ، ص 25 .