جدّ اعلاى اين بيت شريف ، آيت اللّه سيد عبد اللّه بلادى بحرانى ( 1065 - 1165 ه . ق ) است ، وى شاگرد شيخ عبد اللّه سماهيجى و استاد شيخ يوسف بحرانى - صاحب حدائق الناضرة - مىباشد . او درباره استادش مىنويسد :
« وى عالمى فاضل ، زاهدى عابد و باورع و متقى بود . در زمانهء خويش ، در تقوى و خداترسى دومى نداشت و من به واسطهء او از پدرم - شيخ احمد بن عصفور بحرانى - روايت مىكنم . او ، پس از تسلط خوارج بر بحرين به بهبهان مهاجرت كرد و ملازمت شيخ عبد اللّه را در سماع و استفاده از محضرش برگزيد . و پس از وفاتش ، امام شهر در جمعه و جماعت گرديد » . « 1 »
اعتماد السلطنه نيز مىنويسد :
« معروف است كه چون آزادخان افغان ، متوجه بهبهان شد ، اهل بهبهان در خيال مدافعه افتاده يك توپ داشتند . آن توپ را از گلوله مسى پر كرده از آقا سيد عبد اللّه مرحوم خواهش كردند كه شما اولين تير توپ را به دست خود آتش بزنيد . آقا سيد عبد اللّه توپ را آتش زده اتفاقا گلوله آن به تيرك چادر آزادخان خورد و تيرك شكست و قطعه چوبى بر سر آزادخان آمد و سر او را شكست و اين سانحه را به فال بد گرفته ، از بهبهان عطف عنان كرد و اهل بهبهان از شر او ايمن شدند » . « 2 »
وى ، سرسلسلهء خاندان بلادى و غريفى در شيراز ، بهبهان ، بوشهر ، تهران ، خوزستان ، عراق و بحرين است و قبرش در بهبهان مزار همگان مىباشد . « 3 »
مادر آيت اللّه سيد عبد اللّه بلادى ، دخترزاده مرحوم آيت اللّه سيد اسماعيل
هامش
( 1 ) . تهرانى ، الاسناد المصفى ، ص 33 ؛ بحرانى ، لؤلؤة البحرين ، ص 92 ؛
( 2 ) . اعتماد السلطنة ، مراة البلدان ، ج 1 ، ص 439 .
( 3 ) . مرعشى ، المسلسلات فى الاجازات ، ج 2 ، ص 16 .