ساختههاى كشورهاى مسلمان شديدا حرص مىورزيدند . « 1 »
درگذشت
آن مرحوم پس از پشت سر نهادن يك دوره بيمارى سخت و طولانى ده ساله كه در تمام اين مدت خانهنشين بود و از آن سختى فراوان ديد ، در شب چهارشنبه 22 جمادى الثانى 1371 ه . ق چشم از جهان فروبست و به مواليان طاهرينش پيوست .
با اعلام خبر وفات آن رادمرد علم و زهد و تقوا در نجف ، شهر جامه ماتم پوشيد و پرچمهاى عزا برافراشته و بازارها و درسهاى حوزه علميه تعطيل گرديد و تمام طبقات و اصناف - از عالم و عامى ، و از دور و نزديك - در تشييع پيكر پاكش شركت نمودند . آيت اللّه سيد محسن حكيم بر بدن او نماز خواند و آنگاه ، بنا به وصيت دوست صميمى و نظيرش در علم و زهد و پرهيزگارى ، آيت اللّه شيخ نصر اللّه حويزى ( د . 1346 ه . ق ) در مقبره او به خاك سپرده شد و مجالس بزرگداشت مقام علمى و عملىاش در ايران و عراق از سوى علما و هيئات دينى و طبقات مختلف ، تا مدتهاى بسيار ادامه يافت . مرحوم سيد محمّد حسن آل طالقانى در رثايش چنين سرود : « 2 »
راع ذوى الفضل مصاب به * هزّ عمود الدين هولا فمال
و اظلم الكون على فقد من * نموذجا قد كان بين الرجال
و الناس ضجت لمصاب له * هدت من الحزن رواسى الجبال
و الكل منهم قد غدا سائلا * و ليس ثم من يجيب السؤال
هل فقد الدين عميدا له * ارّخ « اجل و غاب بدر الكمال »
هامش
( 1 ) . تهرانى ، نقباء البشر ، ج 4 ، ص 1328 .
( 2 ) . آقابزرگ تهرانى ، نقباء البشر ، ج 4 ، ص 1327 .